شصت و پنج

من بابت اینکه بابا بیشتر از این آب روغن قاطی نکنه و اخلاق شخمیش ، شخمی تر نشه و علاوه بر من به بقیه هم نرینه، باید ازش بابت اشتباهی که اون کرده، معذرت خواهی کنم !! بعدم مامان میگه این ینی احترام ! منم گفتم مرده شور این احترامو ببرن ! نمیتونستم بگم من ریدم تو همچین احترامی !

حالا فعلا حضرت جلوس کرده منتظره چاییش دم بکشه و خیالش الان راحته که اعصاب خوردیشو سر من خالی کرده و به به چه زندگی خوبی فراهم کرده و خبر نداره منم اعصابمو تو چایی خالی کردم و براش دو پیمونه چایی با یه گالن آب ریختم دم بکشه :))))) یه رب دیگه که آب زیپو خورد به جای چایی تازه میفهمه احترام چجوری و چه شکلیه :)

گاه نوشت های من...